15 / 05

Interview met Perry Jansen

Personalia:

Perry Jansen

31-maart 1999 (15 jaar)

Team: Aspiranten

Posities: Pitcher (1), catcher (2)en korte stop (6)

Favoriete positie: Pitcher

Als pitcher wil hij graag verder leren vooral om speciale ballen te gooien.

Speelt al bijna 10 jaar.

 

Quote: “Iedere nieuwe bal is nieuwe kansen”

Op een druilerige woensdagmiddag schuift Perry Jansen in de kantine aan voor ons interview.

Perry speelt zelf bij de aspiranten, die op dit tijdstip training hebben. Daarnaast helpt hij Mike Higgins met training geven aan pupillen 2. Dit doet hij voor zijn maatschappelijke stage. Wij vragen hem naar zijn passie voor honkbal en wat hij van training geven vindt.

 

Perry vertelt me dat hij zich moest inschrijven bij dansschool Eppink. Hij heeft namelijk ook dansles, die lessen beginnen weer in september. Op mijn vraag of het te combineren valt zegt hij dat het hem goed lukt om zijn huiswerk af te hebben, te honkballen en te dansen. Hij heeft zijn huiswerk meestal in de klas al af. Klinkt als een hardwerkende jongen die Perry.

 

Melissa: Perry, is er een honkbalheld waar je tegen op kijkt.

 

Perry: Een duidelijke held heb ik niet echt. Tijdens spelletjes op de spelcomputer wil ik wel altijd de New York Yankees zijn en voorheen ook altijd David Ortiz, want die sloeg veel home-runs.

 

M: Wat is je mooiste play in honkbal?

 

P: Dat was een moment dat ik met een 28 inch knuppeltje aan slag ging slaan en zo ver sloeg dat het met alle honken vol een grand slam homerun was. We hebben die wedstrijd gewonnen. Als je tegen Robur speelt is dat altijd extra fijn. Het is ook grappig dat ik die bal zo goed raakte met zo een klein knuppeltje.

 

M: Wat vind je dan het leukste aan honkbal?

 

P: Het slaan is het leukst maar daar komt wel bij dat het rennen naar het eerste honk en dan save zijn het aller leukste is. Dat hoort er ook bij. Als ik slaat maar niet goed genoeg en ik ben alsnog uit dan baal ik wel.

 

M: Wat vind je het minst leuk aan honkbal

 

P: Het minst leuke is de basis iedere keer herhalen. Vooral als er nieuwe spelers zijn en we moeten (vaak) doorgaan met een stap terug naar de basis dan vindt hij dat erg saai. Ik weet dat het belangrijk is maar ik vind het niet altijd even leuk.

 

M: Wat vind je van je taak als assistent trainer bij de pupillen 2?

 

P: Training geven is gezellig en druk. De pupillen luisteren over het algemeen wel goed. Het is ook leuk om te helpen daar waar het nodig is. De basis, waar ik zelf niet zoveel plezier aan beleef, is wel erg belangrijk. Als je als pupil geen goede basis hebt dan loop je achter zodra je naar de aspiranten gaat. Als basis bedoel ik goed aangooien, goede timing en een goede slagbeweging.

 

M: Wat vind je het moeilijkste aan lesgeven?

 

P: Voor een groep staan. Deze groep kinderen begrijpt wel hoe dat is. Voor een groep staan vind ik best moeilijk. Het helpt dan ook om bij de pupillen te oefenen hoe dat is en dat ze dan luisteren. Zo heb ik op school vaak spreekbeurten moeten houden en daar hield ik niet van, nu gaat het voor de klas spreken een stuk beter. Dit komt ook doordat klasgenoten me helpen en door het oefenen bij de pupillen.

 

M: Ik leer Perry iets beter kennen door dit interview. Hij heeft een heel duidelijk beeld over wat je moet kunnen als je honkbalt. Ik hoop hem dan ook te zien opgroeien tot een topspeler in het eerste heren team. Hij weet dat als je aan slag staat dat je bij jezelf moet nadenken waarom je een bal wel of niet goed slaan. Dat vermogen tot zelfreflectie gaat hem veel succes brengen.

 

Perry bedankt! Zijn jullie al nieuwsgierig naar de volgende keer?

 

Terug naar nieuws..